دلنوشته هائی شعرگونه

 

و سلام بر رمضان ......................

ماه پاکی و صداقت و صفا

ماه دلدادگی و جود و سخا

ماه تخریب قفس در سینه

 ماه تهذیب دل و آئینه

 ماه من شکستن و ما گشتن

 ماه غم نشستن و پیوستن

 ماه تقریب بدرگاه خدا

 ماه بندگی ، دعا و التجا

 ماه توبه و  طهارت دل است

 ماه اکتساب و حل مشکل است

 ماه روزه و عبادت و نماز

 ماه حاجت و مه راز و نیاز

 ماه سفره های افطار و طعام

 ماه ربنا مه حلم و سلام

 و سلام بر رمضان ......................

 رمضان ماه عبادت باشد

 رمضان ماه شفاعت باشد

 رمضان ماه خدای مهربان

 ماه انعام تمام بندگان

 رمضان ماه علی (ع) مظهر حق

 ماه ضربت جهالت به شفق

 ماه تشنگی ز دریای ادب

ماه دلدادگی و عیش و طرب

ماه مستی و مه سرور دل

رمضان ماه دعا ، حضور دل

ماه تفریق میان نیک و شر

ماه کسب فیض و اکتساب فر

و سلام بر رمضان ......................

رمضان ماه مناجات و دعا

رمضان ماه طنین ربنا

ماه رب لا تزغ قلوبنا

ماه توبه و انابه و رجا

همه با نشاط زمان افطار

دل ها ز مهربانی سرشار

ماه نذری دادن همسایه ها

 شب قدر ، شب زنده داری ، احیا

 الغرض ماه شکستن غرور

ماه شادی و مه عیش و سرور

 مست از عبادت رب جلیل

 ماه نزدیکی به معبود و خلیل

 پس بیائید دعائی بکنیم

 با خدای خود صفائی بکنیم

 وقت افطار و سحر وقت نماز

 در مناجات شب و راز و نیاز

 یاد "منتظَر" (عجل) نمائیم همگی

 فرج از داور بخواهیم همگی

یاد  " مهدی " 
(عجل) 
سرور کون و مکان

 یاد غربت امام انس و جان

 بارالها کن تعجیل ظهور

 و شرفیابی و شادی و غرور

 همگی بهر تحیت به حضور

 قلب نازنینش از ما مسرور

 و چه ماه پر فضیلت آمد

 مه تخریب رذیلت آمد

 خواهش " رضا " فقط از یاران

 طلب دعا بود در رمضان  

 و سلام بر رمضان ......................

  

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم تیر 1393ساعت 10:6  توسط رضا | 
میخوام برم امام رضا                               به آقا التجا کنم

واسه ی حل مشکلم                         یه بند خدا خدا کنم

اگه آقا راهم بده                                      برم تو قبة الرضا

کنج ضریحش  بشینم                                حل معما بکنم

بگم که ضامن منم                                بشه امام مهربون

تسکین دردمو فقط                              اونجا باید پیدا کنم

بشینم از نماز شب                               تا سحری زار بزنم

نماز حاجت بخونم                                  رضا رضا رضا کنم

یه کاسه گندم بخرم                                  دون کبوتر حرم

 نذر و نیاز  عاشقی                                    محضر آقا بکنم

میگن آب سقا خونش                      دردا رو درمون میکنه

با  نوش آب رضوی                                درد و  مداوا بکنم

تمامی وجود من                               غرق دعا شده کنون

تا که دل رمیده را                               به عشق احیا بکنم

دمی نظر عزیز من                   " رضا " اسیر عشق تست

شکوه ی قلب عاشقو                          پیش امام رضا کنم


برچسب‌ها: امام الرئوف, ع
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و ششم شهریور 1392ساعت 0:31  توسط رضا | 

اللّهمّ و اسئلک برحمتک و طولک و عفوک و نعمائک و جلالک و قدیم احسانک وامتنانک 

ان لا تجعله آخرالعهد منّا لشهر رمضان حتّی تبلّغناه من قابل علی احسن حال.

آمین یا ارحم الرّاحمین.


عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت          صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت

**********************

رمضان می رود ایکاش صفایش نرود                 سحر و جوشن و قرآن و دعایش نرود

کاشکی پر شده باشد دلم از نور سحر            همره روزه و افطار، نوایش نرود

**********************

روز آخر جقدر عرفانی است چشمهایم عجب بارانی است

عطر جنّت تمام شد افسوس آخرین لحطه های بارانی است

**********************

کم کم غروب ماه خدا دیده می شود صد حیف زین بساط که برچیده می شود

در این بهار رحمت و غفران و مغفرت خوشبخت آن کسی است که بخشیده می شود

**********************

 

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم مرداد 1392ساعت 5:43  توسط رضا | 


***********************

ای اهل دل ای عاشقان                       شادی بپا دارید عیان

امشب فروزان میشود                             کل زمین و آسمان

مژده رسیده بر زمین                          از کوکب و عرش برین

ساز و طرب بر پا کنید                           کاید امام انس و جان

سازید به پا هر مرد و زن                          آذین نمائید انجمن

شیرین شود کام همه                             بادا مبارک عیدتان

امشب ز نور شاه دین                     خجلت زده شد مه ببین

شرمنده و اندر خسوف                         رخ بر گرفته آن چنان

خاتم نگین بر عسگری                       سازد جهان را سروری

بر مادرش صدها درود                           در کل اعصار و زمان

نرجس پسر آورده است                         نور بصر آورده است

غم را بسر آورده است                          بر اهل ایمان و یقین

گوئید دگر بر فاطمه (س)                       پایان رسیده واهمه

گیرد ز دشمن انتقام                           این کودک جنت مکان

چشم انتظاری تا به کی                   وین آه و زاری تا به کی

 غم بر دل یاران شده                              ای مصلح کل جهان 

آقا دعا فرما ز جان                                برگو به ذات ذوالمنان

پایان رسد غیبت دگر                       جشن و سرور بر جای آن 

دست " رضا " لرزان بود                 چشمش همی گریان بود

جان علمدار رشید                               بگذر از او   ای مهربان

***********************

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم تیر 1392ساعت 0:35  توسط رضا | 

دردی درون سینه ام پیچید و من هم

پیچیدم از دردش به خود هر لحظه هر دم

اما نمازم  را تمام ناکرده بودم

گفتم بخوانم وانگهی تیمار دردم

من در نماز و درد سینه هی فراگیر

بر کتفم آورد از شرر سوز دمادم

راز و نیازم را تمام کردم ولیکن

دیدم که درد بر فک و چانه دارد آزرم

سمت چپ چانه ی پائینم کرخ شد

رفتم در اینترنت علامت بینم آندم

دیدم علامت داردم آیه ز سکته

زنگی زدم بر یکصد و پانزده هماندم

تشریح احوالم چو بر آنها بگفتم

گفتند درست است من دگر سکته نمودم

خواستم ز فرزند درد من گوید به مامش

با خود موبایلم را فقط تنها بردم

فی الفور حرکت کردم و تاکسی گرفتم

با صد بلا خود را مریضخانه رساندم

گاهی عزیز قلبم از پشت تلفن

احوال من را می شدی جویا به صد غم

بر روی تخت بیمارستان مضطرب حال

با درد بسیار تحت درمان رفته بودم

دیدم عزیزم چشم گریان دارد و هول

گفتم نترس چیزی نمی باشد مگر کم

حالم خراب گشت و نفهمیدم چسان شد

گویا که وقت رفتنم بود و بدیدم

دارند که بی حس می شوند هر یک پس از هم

آن لحظه دست و پای رنگ چون کبودم

حالم خراب و سینه ام تنگ از نفس بود

قلبم فراوانتر زدی لیک نامنظم

ناگه عزیزم زد نهیبم چون تو را شد؟

گفتم نمیدانم نمیدانم عزیزم

با آشنائی از عزیزانی که رفتند

من محتضر بودم خودم فهمیدم آندم

صورت فقط کردم به سوی شط علقم

کردم طلب گفتم اباالفضل(ع) من تمامم

یا فاطمه(س) جان تو و جان اباالفضل(ع)

مپذیر یتیم گردند فرزندانم ایندم

ناگه به سرخی شد پدیدار رنگ تیره

تیمار و من تخت دگر افتاده بودم

آنشب تمام گشت و پس یک چند ساعت

بردند مرا منزل ولی با سوز و دردم

خشنود از برگشتن وناراحت درد

تا نزد متخصص روم، دارو بخوردم

هر یک مرا تجویز و دردم کم نمی شد

رفتم قم و معصومه (س)را شافع نمودم

زائر شدم فاطمه ی معصومه(س) را و

دردم بگفتم ، راز و استشفاء نمودم

حالم به بهبودی ومهمان برادر

من یک دو روزی را درون قم ماندم

با ذکر حق(جلّ) داروی خود مصرف نمودم

دیدم که تسکین می شود دردم کم کم

از قم حرکت رو سوی آمل برفتم

برگشتم و متخصص دیگر گزیدم

ایشان مرا دستور آزمایش بدادند

هم تست ورزش وانگهی هم خون دادم

القصّه بعد از چند و چون تست فراوان

اعجاز معصومین (ع)به چشم خویش دیدم

الحمدلله شکر حق عمری دوباره

از حرمت آل عبا (ع) من یافته بودم

هر لحظه آید این ندا از حق(جلّ) به گوشم

هشدار "رضا" یک بار تو را مهلت دادم

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم اسفند 1391ساعت 16:24  توسط رضا |